zapytaj kurzu

Słabo słyszę. W dzisiejszym śnie twoja matka opiera mokre policzki o moje chude ramię i milczy. Jest w niej dużo z ciebie, którą zapominam. Przez odbicie w lustrze toaletki patrzy mi w oczy tak, że robi mi się słono w gardle.

Jutro jadę do sąsiedniego miasta.

Słabo słyszę. Niedowidzę. Pamięć izoluję mocną szkotką.

Boom Bip - Do's and Dont's (with Gruff Rhys)

brzmienie promieni

rakieta z Rouen

Pani Bovary to Gustaw Flaubert.
Szczwaniaka kiedyś powiedział, że nie musi być jajkiem na patelni, by móc opisać jajecznicę.
Tym razem zadecydował zupełny przypadek kiedy sięgałem po jego "Trzy opowieści".
Ciężkostrawna uczta zapośredniczenia.
Czuję się stylistycznie nafaszerowany.
Pomimo tego sięgam po Kuszenie świętego Antoniego.

Fruwając ponad chłodnikami

Zostawiam plamę z popiołu i kawy na blacie.
Fotografuję talerz po zupie, którą jadłem dziś o czternastej.
Intensywny kolor lodów jagodowych. Nie pamiętam jej smaku, tylko
Łyżkę ugiętą głową w smukłej zmęczonej szyi,
Przez którą byłem zmuszony manewrować 

Pod nietypowym kątem.

Później, ale to potem. Zrobiłem zdjęcie ciebie w kapturze.

Padał deszcz niebo natrysk. Ostre kreski siekanej wody.
Stałeś z wywalonym z lewego najka językiem i próbowałeś.

Usiłowałeś zadzwonić do dziewczyny o lisiej twarzy.

Pachnącej agrestem i mokrą dżinsową kurtką.

Ciągle szukaliśmy jej
Rojąc ikony i segregując klisze.

Przełożył sierpień lipiec przez kolano, nadał mu jak radio po czym klaps nie pasem - dłonią.
Noce wypełniał suchy szelest spopielonych płuc i sporadyczne pijackie nawoływania toczące się przez ulicę.
Od kiedy robię to sam, śpię w skarpetkach. Powołane na zastępstwo w walce z hakiem.
Między sierpniem, młotem a kowadłem.

teraz nie później

farbar

Helicon

Parnassus

Hezjod

równanie

muzy / Muza

[odjazd kamery ku górze]

celeb

tego skrajnego lata
dwukrotnie jechałem autobusem z Meryl Streep
wczoraj siedziałem na trawie przed zamkiem
obok Richarda Gere

papier przegrywa

Doskonale rozumiem, że nożyce tną papier, jak również dlaczego kamień wygrywa z nożycami.
Jednak za cholerę nie pojmuję faktu, że papier wygrywa z kamieniem.
Kiedy wystawiam zaciśniętą dłoń, a druga osoba pokazuje papier i ogłasza z triumfem, że wygrała, wówczas rozprostowuję zaciśnięte ramię kierując pięść w stronę jej twarzy i rozkwaszając soczystą wargę oponenta mówię;

- Wybacz, papier powinien był cię ochronić.