lśniące futro lisa

2012-01-21T17:30:00.001-08:00

prawdziwe życia hantle

obiecadło cacadło

2012-01-17T20:07:00.000-08:00

Na linach notatnika przeciągam pojedyncze słowa nie chcąc naprężać ich ciężarem kotwic zdań. Krótkie pytania o conditio lingua przynoszą twarde spacje białego milczenia. Spór o granice języka powiewa trzepocząc w głowie gonfalone, pod którym salutują rzędy wychudzonych znaków - grafemów wytatuowanych czarnym tuszem - co typograficzny wstyd próbują osłonić brunatną koszulą z tektury okładek.

2011-12-02T17:17:00.001-08:00

Jeżeli będziesz mnie prosić dostatecznie rzadko wówczas spełnię każdą twoją prośbę.

2011-11-28T01:50:00.001-08:00

W poniedziałek zdzwoniliśmy się na krótką chwilę i byliśmy dla siebie uprzejmi. Kilka razy wyszedłem z domu, ponieważ musiałem, było po co, trzeba było zarobić. W tym czasie barmanka, którą ledwie znam zaczęła pisać do mnie sms-y. Ma węgle w oczach i mocny, elektryczny ładunek w perlistym uśmiechu jaki pasuje do kobiety o dekadę mądrzejszej. Pomimo tych niezwykle cennych przymiotów odstraszyłem ją kłamstwem (a może to była prawda) o smaku piołunówki. Nic jej po mnie na ten czas prócz szczodrych napiwków. To mój listopad, kiedy z każdego szerokiego uśmiechu czynię tarczę do ostrogrotego darta.

kif

2011-09-28T16:38:00.000-07:00

Okna. Okna w samolocie. Przeciągam przez zęby nić. Hamuję płytkim wzrokiem odbicie w lustrze, spluwam. Zakładam platynowe spinki do mankietów i dopiero mogę się odlać. Poranna toaleta. Okna w samolocie. Ślepa szwaczka na szczycie góry plecie monstrualny szalik kłamstw. Liczby, modele, statystyka, wytworzyły subtelny rodzaj matematycznej inteligencji. Nanizani na pręty liczydła, drewniane kule w maszynie losującej szczęście i pecha. Wkładam wypastowane buty, dopiero później do tostera kromki. Horacy mnie wkurwia z czego nie zamierzam się nigdy tłumaczyć. Zawołaj ojca, niech nastawi samowar. Przyniosę kif, tytoń i imbir. Po śniadaniu głaszczę swój portfel, jest z miękkiej skóry i pachnie moim pierwszym milionem na komunię. Okna w samolocie. Z nich nie widzę, że za ogonem niebo smużę.

zapytaj kurzu

2011-09-22T06:34:00.000-07:00

Słabo słyszę. W dzisiejszym śnie twoja matka opiera mokre policzki o moje chude ramię i milczy. Jest w niej dużo z ciebie, którą zapominam. Przez odbicie w lustrze toaletki patrzy mi w oczy tak, że robi mi się słono w gardle.

Jutro jadę do sąsiedniego miasta.

Słabo słyszę. Niedowidzę. Pamięć izoluję mocną szkotką.

Heterostaza

2011-07-19T10:13:00.000-07:00

Coś się dzieje. Ma miejsce. Jest radosne i donośne. Później. Kilkaset herbat później - w czajniku osadza się kamień. Biegnę do apteki w strugach deszczu po lekarstwa. Ty leżysz chora, zawinięta w rulon z koca, w dwóch swetrach i góralskich skarpetach do kolan. Parzę herbatę. Nie smakuje ci, mnie również.

Zanoszę cię do łóżka. Próbujemy oglądać telewizję. Łapiemy jeden kanał przez antenę z kawałka drutu wystawionego za okno. Grają horror o matce i córce terroryzowanych przez ducha małej dziewczynki. To słaby film. W końcu zasypiasz oddychając ciężko i głośno. Wycieram ślinę z kącika twoich ust. Włosy na karku masz mokre od zimnego potu. Boli cię nawet jak głaszczę koc, pod którym kołdra, pod którą swetry i gdzieś w nich ty.
Gaszę światło, wychodzę do pokoju obok, otwieram balkon. W świetle księżyca robię kilkanaście pompek. Patrzę w okna kamienicy stojącej po drugiej stronie podwórka. Dwa z nich świecą się na niebiesko. Ciszę przecina cień kota. To pewne i chirurgiczne cięcie. Coś się dzieje. Chowam swój niepokój w kuchennej szufladzie gdzieś za reklamówkami, które odkładamy na później by pakować w nie śmieci. Rano czujesz się lepiej. Ja gorzej. Coś się stało, przybrało formę. Dziś, niecały rok później. Z rozklejoną podeszwą buta stoję pod tym balkonem i czuję jakbym pompował w siebie sprężony wodór. Metry sześcienne niezbędne by wypełnić cały ten hangar, który mam między przełykiem i jądrami, hangar w którym można by zaparkować sterowiec. Chcę i planuję połknąć płonące cygaro.

Wino, lotus, krokodyle.

2011-07-12T17:55:00.000-07:00

Kleopatro o malachitowych oczach, zostawmy nasze lektyki i niewolników przy pierwszym parkingu pod piramidami głupot. Pośliń mój palec, wiatr wskaże nam cień, w którym rozpuszczę się na twojej piersi, tam rozhuśtana ukołysz się pod sykomorą. Przyjmij mnie na styku manipury splotu słonecznego i zamknij na świat dźwięku ściskając, samej prawie nie oddychając. Zrań pumy pazurami plecy wilka, który obwąchuje zimnym nosem każdą wiosnę twojej skóry. Wszystek wykwit plam po mojej winie. Licząc od płatka ucha przez wilgotne wargi i gardło o tętnicy podbitej pulsem do żyły na czole, gdzie mieni się czakra adżna nabrzmiała życiem - twoim największym skarbem, który pode mną zawisł.

Dochodzę,
że rozumiemy swoje położenie.

2011-07-05T08:43:00.001-07:00

to listen is sexy

2011-07-04T18:59:00.000-07:00

things my father didn't teach me how to tie a tie

2011-07-01T05:59:00.001-07:00

As kid I used to play in fields of broken glass, building debris, burnt out cars, wet furniture, feral animals and crack bottle tops. It was where industrial wastelanders dig the coal from forgotten galerries and rape old concrete constructs of commie engineering in enrapturing gangbang to tear it apart and gather the metal marrow.

My teenage memories smells like roofing felt mixed with heavy rain, wet dog and tobacco. I miss you boy.

2011-06-11T04:08:00.000-07:00

pamiętam ciebie w bordo burgund dresie
potem nago łopatki ciało

bukiet stołowy

2011-06-04T17:59:00.001-07:00

Jaśmin śni fantastyczną planetę gdzie korzenie wszystkich roślin łączą się i tworzą

Społeczną sieć wymiany zmysłów, doświadczalny kłębek planetarny

Rozkołysany wiatrem budzi się i opowiada swój sen sobie wzbierając jagody

Ten sam co przespacerował i rozsypał sny wieki temu wiatr słysząc teraz o tym

Podpina palto i zwiewa dalej jak na rowerze do Przemyśla
Podsłuchiwanie snów kończy się u niego samobójczym niżem

Nie śni nigdy wiatr sny nosząc
, no przecież

fiksja

2011-05-14T16:55:00.001-07:00

Ślizgam się. Kolorowe slajdy zwijam w gładkie rulony. Połykam bańki i staram się jednocześnie łapać grip na poręczy. Tylko odpowiedni rodzaj pogody, wilgotność powietrza i secenograficznie kontynuacyjne rozmieszczenie elementów środowiska, pozwala przypomnieć sobie pewne istotne momenty, na chwilę.

W nocy deszcz perseoidów, a w dzień deszcz złych wiadomości. Mówimy o tym z kumplem wycierając pięty w trampkach na betonie. Że Świat to oblat podgryzany przez pięć miliardów myszek. Elementy. Nic nam się nie zgadza jak rządy w Belgii. Kierunek z wektorem no i rachunki za telefon. Jak dobrze, że nie mam kredytu tylko wieczny debet racz dać nam w banku. I odsetki od kary za przetrzymane książki. Lorki i Vonneguta. Ze sterty czasopism upchanej w naszych głowach na srebrnej tacy zjeżdża sensacja wiodącej prym stacji. I druga, trzecia oraz michałki.

Hektor Lucyna

2011-05-01T12:26:00.000-07:00

wszedłem sobie w zdanie argumentem
przejęty krasnal małe ego klaszcze
w dłonie fiknąłem kozła ofiarnie oczami
zgrywając fiksy zupełnie jak przy goleniu pindola
święty ubaw małpy w Jaipurze
b a r d z o poważne sprawy czesanie ścieżek
nie wyrzucaj bluz z kapturem tam tkwią wszystkie
myśli zza ucha ty znasz skoro kot to ty
gdy robię palcem tam i między
oczami skronie oka kąciki składają nożyce

figaro z prawem do pierwszej nocy

kuszeta

2011-03-18T12:33:00.000-07:00

Pociąg się spóźnia. To na pewno samobójca rzucił się pod tory. Od tygodnia pada deszcz, a nad miastem ciążą ołowiane chmury. Synoptyka daje się wszystkim we znaki, mnie również. Jeżdżąc autem wkurwiam się na wszystkich kierowców. Chodząc pieszo irytuję się na pieszych, psy i odmarzające stolce. Wydaję więcej pieniędzy na słodycze i kawę, słucham muzyki fortepianowej.

Czekając na pociąg środkuję emocje i rozgrywam partię szachów w telefonie. Przegrywam z trudnym poziomem trudności, chowam telefon, wyjmuję papierosa. Rozglądam się. Normalni ludzie. Elementarna homogeniczna grupa pracujących, młodzieży i emerytów. Zupełnie niefotogeniczny zbiór twarzy schowanych pod wiatą z plastiku.

Odchodzę na wysepkę wysuniętą daleko poza peron na jego tyle, przekraczam białą linię i staję nad torami. Widzę tam porzuconą strzykawkę, truchło gołębia i wyblakły papierek po lodach śmietankowych, a dalej żwir i trakcja.

W tym momencie zrywa się ciepły silny podmuch. Krople deszczu przybierają na wadze i lepkości.

Stawiam kołnierz, ręką zakrywając zapalniczkę odpalam papierosa. Wiatr i deszcz tworzą ścianę gęsto zlanego bogatego w szcegóły szumu. W tym dźwięku chwytam syntetyczny szelest. Czuję, że ktoś za mną stoi. Odwracam się i widzę siebie w ortalionowej fioletowej kurtce z tygodniowym zarostem na twarzy.

Ja w ortalionie pytam się siebie w płaszczu czy mam ognia. Odpalam sobie papierosa myśląc, czemu ja nie mam ognia. I obserwuję swoje zaciśnięte na filtrze usta i rzęsy na zmrużonych powiekach, małą bliznę na skroni w kształcie trójkąta której nie znam. Mam dziwny głos. Patrzę sobie w oczy kiedy zaciągamy dym i jakby nigdy nic odwracam się by patrzeć w dal jak pies nosem wciągając wiatr.

Z oddali nadbiega dźwięk syreny zwiastujący przyjazd pociągu. Nie ma mnie tam. Rzeczywiście. Skład przyjeżdża powoli wtaczając się na stację. Ludzie wsiadają szybko chcąc zająć wolne miejsca. Z oporem ruszam przed siebie by do nich dołączyć. Po tym krótkim spotkaniu ze sobą jestem ciekaw, a od jakiegoś czasu nie czułem ciekawości. Chmury, ruszyły z miejsca. Wiatr wyraźnie przesunął je na północ. Tam dokąd odjeżdża pociąg. Skoro tak, może zostanę, zresztą nie widziałem się, żebym wsiadał do środka.

2011-03-08T01:04:00.003-08:00

szczerze.
szukając skutecznego środka terapeutycznego odkryłem,
że najlepiej działa na mnie Kate Bush.

2011-02-03T16:52:00.000-08:00

2011-02-03T06:57:00.001-08:00

2011-02-02T15:11:00.000-08:00

Lubisz wyobrażać sobie las i jego zapach. Z ręką w majtkach gapisz się w pustą framugę. Kiwasz niemrawo dużym palcem lewej stopy. Być może właśnie wysyłasz sygnał w kosmos. Parę razy właśnie w ten lub podobnie bezwiedny sposób odebrałem kilka wiadomości. Nie mówiły nic specjalnego. Kilka bezużytecznych rad dotyczących pielęgnacji roślin. Innym razem były to myśli jakiegoś szwajcarskiego kucharza, nie znam francuskiego, ale udało mi się przechwycić jego irytację tym, że komuś nie smakowało jego danie. Sam nie wiem po co o tym wspominam, ale niekontrolowana myśl o potędze wszechświata sprawia, że mam ochotę wyłyżeczkować kiwi i granat.

2011-01-22T04:56:00.000-08:00

mróz mózgu

2011-01-18T03:50:00.000-08:00

inicjacyjny akcent reportera komercyjnej stacji rozlega się z głośników kineskopowego telewizora uzbrojonego w antenę naziemną / skurczona i półsucha przysadka starej kobiety zaczyna ślinić się hormonami podekscytowania / gruby ratler siedzący na jej spuchniętych kolanach dyszy ospale trawiąc gotowanego kurczaka z rozgotowanym ryżem / czas płynie wolno / listonosz z emeryturą nadejdzie wkrótce w kurtce podszytej zapachem śmieci palonych w piecach i wiatrem zimnym co wyrywa kit ze szpar w oknach na klatce

od niedzieli

2010-12-02T02:43:00.000-08:00

wszystkie delfiny noszą białe kołnierzyki,
a ty i ja postanowiliśmy znów łamać gnaty.

odkąd siwieję nie myślałem, że to zrobimy.
tak mało piję, aż niewiarygodne.

wczoraj, habibi, paliłem świece w intencji inercji.
tylko nie interpretuj.

pan mak

2010-11-02T06:05:00.000-07:00

Końcem cyrkla wydrapujesz w lakierze.

Dziurę. Pod którą jeszcze pięć kolejnych warstw, a każda odłamuje się z podobnym dźwiękiem.

Kiedy się zbliżam to jak do firanki, przez której tiule przenika każde słowo. Dotyk mój opływasz nurtem zwiewnych poruszeń.

Mówię jakbym celował słowami, że wiem kiedy otworzyć usta i jak szeroko. Nie panuję jednak nad jeziornym wzrokiem i summa summarum jestem wariatem, który wierzy gorzej niż w boga.

Najlepiej wychodzi mi w tej chwili życie na dziesięć minut przed zaśnięciem. Rozumiem wtenczas świat marzeń, że liczy się tylko moment, który chciałbym by był ostatnim.
Mogę tak patrzeć ci w potylicę do samej śmierci.
To czym cię poiłem w sekrecie - obnażone wydaje się rozlane cienką kałużą połyskującego lakieru.

Miasto oddycha. Gdzieś gdzie sobie to wyobrażasz jest wszystko dla ciebie, skrojone na miarę, wytaliowane dopasowanie rzeczywistości i marzeń. Tu jest tylko to co widzisz.

W tajemnicy poliszynela pachnącej mężczyzną i gorącą kąpielą.

Szczekam raz bez echa, głucho.
Jesień, od kilku lat po raz kolejny nie widziałem jarzębiny.

Mechanika nieba tłumaczy to wszystko pewnym chronicznym, chronologicznie zapętlonym schorzeniem, które ze względu na nietypowe zakotwiczenie trudno jest obserwować.

Dalej. Pod podszewkę marynarki wszyłem Esperal i aż mnie szarpie. Księżyc pokazał mi monopośladek, a pomimo tego.

Jeszcze czasem, kiedy wierzchem stopy przeciągam po łydce i naciągam mięsień, wtedy właśnie - jestem piękny.
Najlepszy.

* * *

2010-10-04T01:04:00.000-07:00

najdroższe kujące igliwie pachnące

punktujące puls krwi gorącej

w poduszce tętna utkwione

chodź

noc zimnym światłem

dociska srebrne skronie

zawijam się jamnik w nagi piękny sekret

bardzo ostry węchem
nosem wilgotnym
śniący równolegle
sen psa gończego i lisa

2010-10-02T04:17:00.000-07:00

Boom Bip - Do's and Dont's (with Gruff Rhys)

brzmienie promieni

2010-10-01T12:38:00.000-07:00

Ten jest dobry kto chce być dobry

Mascu Mulina

2010-09-30T23:21:00.000-07:00

rozplataj mnie powoli teraz

jeszcze słuch mnie nie oszukał

2010-09-29T15:16:00.000-07:00

słyszę śpiew i rżenie komiks

rakieta z Rouen

2010-09-28T10:35:00.000-07:00

Pani Bovary to Gustaw Flaubert.
Szczwaniaka kiedyś powiedział, że nie musi być jajkiem na patelni, by móc opisać jajecznicę.
Ty razem zadecydował zupełny przypadek kiedy sięgałem po jego "Trzy opowieści".
Ciężkostrawna uczta zapośredniczenia.
Czuję się stylistycznie nafaszerowany.
Pomimo tego sięgam po Kuszenie świętego Antoniego.

Fruwając ponad chłodnikami

2010-09-21T14:46:00.000-07:00

Zostawiam plamę z popiołu i kawy na blacie.
Fotografuję talerz po zupie, którą jadłem dziś o czternastej.
Intensywny kolor lodów jagodowych. Nie pamiętam jej smaku, tylko
Łyżkę ugiętą głową w smukłej zmęczonej szyi,
Przez którą byłem zmuszony manewrować

Pod nietypowym kątem.

Później, ale to potem. Zrobiłem zdjęcie ciebie w kapturze.

Padał deszcz niebo natrysk. Ostre kreski siekanej wody.
Stałeś z wywalonym z lewego najka językiem i próbowałeś.

Usiłowałeś zadzwonić do dziewczyny o lisiej twarzy.

Pachnącej agrestem i mokrą dżinsową kurtką.

Ciągle szukaliśmy jej
Rojąc ikony i segregując klisze.

ekstra mocna

2010-09-05T21:37:00.000-07:00

nadzieja bez filtra

2010-08-25T15:42:00.000-07:00

Przełożył sierpień lipiec przez kolano, nadał mu jak radio po czym klaps nie pasem - dłonią.
Noce wypełniał suchy szelest spopielonych płuc i sporadyczne pijackie nawoływania toczące się przez ulicę.
Od kiedy robię to sam, śpię w skarpetkach. Powołane na zastępstwo w walce z hakiem.
Między sierpniem, młotem a kowadłem.

doda w wannie

2010-08-20T11:34:00.000-07:00

- A ona mowi "nic mnie nie mrowi".

oh dżejms

2010-08-20T03:28:00.000-07:00

Jutro nie umiera nigdy , przecież diamenty są wieczne. Na dodatek żyje się tylko dwa razy. Darmowa wskazówka - żyj i pozwól umrzeć. Licencja na zabijanie przydaje się w obliczu śmierci.
Zabójczy widok tylko dla twoich oczu - ośmiorniczka w tajnej służbie Jej Królewskiej Mości. Nie bój się, śmierć nadejdzie jutro z rąk człowieka ze złotym pistoletem.

Pozdrowienia z Rosji,

Dr No

farbar

2010-08-18T11:24:00.000-07:00

Helicon

2010-08-17T16:21:00.000-07:00

Parnassus

Hezjod

równanie

muzy / Muza

[odjazd kamery ku górze]

całuj

2010-08-03T03:20:00.000-07:00

marmūzà marmūzà

celeb

2010-08-02T05:33:00.000-07:00

tego skrajnego lata
dwukrotnie jechałem autobusem z Meryl Streep
wczoraj siedziałem na trawie przed zamkiem
obok Richarda Gere

quote

2010-08-01T12:43:00.000-07:00

"Dear future generations: Please accept our apologies. We were rolling drunk on petroleum."
— Kurt Vonnegut

papier przegrywa

2010-07-29T02:38:00.000-07:00

Doskonale rozumiem, że nożyce tną papier, jak również dlaczego kamień wygrywa z nożycami.
Jednak za cholerę nie pojmuję faktu, że papier wygrywa z kamieniem.
Kiedy wystawiam zaciśniętą dłoń, a druga osoba pokazuje papier i ogłasza z triumfem, że wygrała, wówczas rozprostowuję zaciśnięte ramię kierując pięść w stronę jej twarzy i rozkwaszając soczystą wargę oponenta mówię;

- Wybacz, papier powinien był cię ochronić.